Βγήκαν τα στοιχεία του ΑΕΠ για το Δ Τρίμηνο 2025 και παρά τα όσα διατείνεται η κυβέρνηση, η πραγματικότητα δείχνει ότι η χώρα είναι δυστυχώς μία οικονομία δύο ταχυτήτων, χαμηλής παραγωγικότητας & εξαγωγικής δυναμικής, μειωμένου ρυθμού ανάπτυξης από χαμηλή βάση & αβάσταχτων φόρων.
Σαν σε διαρκώς ανακυκλωμένη φάση επίπονης δομικής προσαρμογής (όπως οι αναπτυσσόμενες χώρες).
Η επίσημη στατιστική μιλά για «success story» και μονοψήφια ποσοστά ανεργίας. Όμως, πίσω από τη βιτρίνα, η πραγματική Ελλάδα μοιάζει με έναν άνθρωπο δεμένο από χέρια και πόδια βουτηγμένο στον βάλτο, αναπνέοντας με ένα καλαμάκι.
Μετά από 16 χρόνια κρίσης, η χώρα δεν έχει καταφέρει να «κουνηθεί» από το σημείο μηδέν, παραμένοντας εγκλωβισμένη σε ένα καθοδικό σπιράλ που υποθηκεύει το αύριο.
Ενώ το «ενοποιημένο» χρέος εμφανίζεται μειωμένο για τα μάτια της Ευρώπης, το χρέος της Κεντρικής Διοίκησης παραμένει το αληθινό «θηρίο» στα 402,2 δισ. ευρώ. Αυτά είναι τα πραγματικά βάρη που σηκώνει η χώρα, πριν από τις λογιστικές αλχημείες που «σβήνουν» τις οφειλές προς τα ασφαλιστικά ταμεία και τους δήμους.
Ποσοστά χρέους στο 155-160% είναι συγκυριακά καθώς θα έπρεπε να είναι το ανώτερο στο 120%.
Με το έλλειμμα να παραμένει δομικό και τον δανεισμό να εξαρτάται από τις ορέξεις της ΕΚΤ, η οικονομική κυριαρχία αποτελεί μακρινή ανάμνηση.
Σε μια 16ετή βάση, η Ελλάδα καταγράφει μηδενική πραγματική ανάπτυξη. Οι επενδύσεις που διαφημίζονται δεν αφορούν εργοστάσια ή τεχνολογία, αλλά την αγορά ελληνικής γης ή ανάπτυξη τύπου Μπουρουντί ή άλλων υποσαχάριων χωρών.
Αντίθετα με το μοντέλο του Ντουμπάι, όπου η γη παραμένει στον έλεγχο του κράτους, εδώ το Real Estate παραδίδεται σε ξένα χέρια, την ώρα που ο τουρισμός –παρά τις αφίξεις– δείχνει να «απατώνει» σε έσοδα και ποιότητα.
Ο πολίτης έχει μετατραπεί σε έναν μόνιμο αιμοδότη του κράτους. Η φοροληπτική πολιτική έχει «λιώσει» τη μεσαία τάξη, ενώ η παραγωγικότητα βρίσκεται στον πάτο της Ευρωζώνης.
Το κερασάκι στην τούρτα της καταστροφής; Ένα δημογραφικό πρόβλημα που εξελίσσεται σε εθνική αυτοχειρία, με τα ασφαλιστικά ταμεία να είναι πρακτικά πτωχευμένα.
Προφανώς όλα αυτά γιατί η Ελλάδα βρίσκεται πνιγμένη από ένα στενό πλαίσιο μιας Ένωσης και ενός νομίσματος που δεν επιτρέπουν την πραγματική δημιουργία πλούτου και ανάπτυξης.
Σκληρό νόμισμα, δανεισμός μόνο αν επιτρέπει η ΕΚΤ (και κάθε αυτονομία απαγορεύεται για λόγους γεωπολιτικούς).
Την ώρα που εμείς παλεύουμε να κρατήσουμε τη μύτη μας έξω από το νερό, η Τουρκία έχει εκτοξευθεί. Παρά τις κατά καιρούς προβλέψεις για κατάρρευση της, η γειτονική χώρα κινείται με ταχύτητες δημιουργώντας ένα επικίνδυνο χάσμα ισχύος.
Τα στοιχεία είναι καταλυτικά:
Η Ελλάδα το 2025 είναι πλέον 11η στην ΕΕ των 27 σε ετήσια ανάπτυξη, 2η σε αύξηση φόρων επί των προϊόντων (έμμεσων φόρων) , 16η σε Παραγωγικότητα, 16η σε ετήσια μεταβολή Εξαγωγών Αγαθών και Υπηρεσιών και 13η σε κατανάλωση νοικοκυριών και τα στοιχεία είναι αμείλικτα.
Υπάρχει ετήσια αύξηση των επενδύσεων 8,4% αλλά η χώρα παραμένει προτελευταία στην ΕΕ σε επενδύσεις προς ΑΕΠ με 16,9% (ΜΟ ΕΕ 21,3%).
ΑΕΠ: Η Ελλάδα είναι 12η στην ΕΕ σε ετήσια ανάπτυξη Δ Τριμήνου 2025 με 2,4%. Στο 2025 είναι 11η σε ανάπτυξη με 2,16%.
Εξαγωγές Αγαθών και Υπηρεσιών: Η Ελλάδα είναι 17η στην ΕΕ σε ετήσια μεταβολή Εξαγωγών Αγαθών και Υπηρεσιών Δ Τριμήνου 2025 με 2,7%. Στο 12μηνο του 2025 είναι 16η σε Εξαγωγές Αγαθών και Υπηρεσιών με 1,65% (ΜΟ ΕΕ 2,38%).
Επενδύσεις: Η Ελλάδα κινήθηκε με το 2025 με ετησια αύξηση επενδύσεων +8,42%. Η χώρα όμως έχει επενδύσεις προς ΑΕΠ 16,9% και βρίσκεται προτελευταία στην ΕΕ όταν ο μέσος όρος της ΕΕ είναι στο 21,3%. Βρίσκεται στο πενιχρό 79% του ευρωπαϊκού μέσου. Φόροι επί των προϊόντων: Η Ελλάδα είναι 2η στην ΕΕ σε ετήσια μεταβολή Φόρων επί των προϊόντων το 2025 με +6%. Ο ΜΟ για 17 χώρες της ΕΕ που υπάρχουν στοιχεία είναι 2,56%.
Παραγωγικότητα: Η Ελλάδα είναι 18η στην ΕΕ σε ετήσια μεταβολή παραγωγικότητας Δ Τριμήνου 2025 με 1,4%. Στο 12μηνο του 2025 είναι 16η σε Παραγωγικότητα με +1,36%.
Κατανάλωση Νοικοκυριών: Η Ελλάδα το 2025 είναι 13η στην ΕΕ σε ετήσια μεταβολή κατανάλωσης νοικοκυριών με +1,9%. Ο ΜΟ για 17 χώρες της ΕΕ που υπάρχουν στοιχεία είναι 2,56%.
Χωρίς εθνικό σχέδιο εξόδου, χωρίς απόδοση ευθυνών και χωρίς ριζική αλλαγή του οικονομικού μοντέλου, το αύριο θα είναι με μαθηματική ακρίβεια χειρότερο από το σήμερα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου