Κυριακή 26 Φεβρουαρίου 2017


The Greek banks have held Greek bonds had to be repaid at regular intervals, at the date of expiry. 
The Greek government provides and provided guarantees to Greek banks to borrow money at low interest rates from the ECB, and recently in the past, the past six years, he directed and led largesums to the banks on the grounds of the recapitalization, the support of the Greek banking system. 
But what does the recapitalization of banks, essentially means supporting the banks funds to "meet", to meet, the terms and conditions laid down by the international and European law in order to be viable as financial institutions-businesses . 
Whence derive these funds for the recapitalization of the banks? 
Logically thinking each our reader would think that would have to finance themselves from their activity as market-selling money business, and customer deposits, in order to be viable and healthy companies. 
And here appears the grand contradiction and disgrace of this political system and of this predatory practice. 
The Greek State then borrow money from international moneylenders-our creditors (ECB-IMF-EU, etc.) with interest, and "gives" in Greek banks in the form of support programs, to increase their capital adequacy, instead of the channel in real the country's economy. These funds, however, the "recapitalization", charged the Greek citizen as public debt of the country, and so far at least or "euro" are not reimbursed by the Banks. Neither "dared" one politician put or discuss the "conditions" under which is this informal "loans" and in what manner and rate will return if the banks money back they receive or received as a loan from the Greek State. 
Would highly pleased if the gentlemen of the government, as fully responsible and experts on the subject, as served as Ministers of Economy of the country responded and publicized any repayment agreement that money and the terms of this agreement with the banks (if any specific agreement or similar agreement, ie. with defined characteristics, such as the return time, the interest rate, clauses, etc.). 
The big question on the repayment agreement between the money and the conditions under which this will be the return of 220 billion from the banks to the Greek state, is if "passed" by the Greek Parliament. 
If this agreement, approved, passed by MPs, when and how? On the other hand apokratikopoioun, ie sell out the "loins", property of the Greek citizen to pay the "public debt". 
So far the funds of the support packages for the Greek banks is around 220 billion Evro.Kat` analogy hypothetically, if this "support" was provided by the US to the US Banks, the American state should be guaranteed and lend in American banks more than 14 trillion dolaria.Episimaino also, that in Spain, where admittedly the crisis is "banking", ie. "dropped out" of the Bank, the stimulus package, which was recently approved, amounting to 100 billion euro. 
In Greece, unfortunately, some, fortunately few, yet still believe that the crisis was not one artistic metaphor of bankruptcy Bankers at some Greek state, the Greek citizen. 
The debt crisis in our country is "survival crisis" some Bankers, some banks were ready to "close" before the "crisis", and now do "acquisitions", which unfortunately we are called to pay us Greek citizens, the usual pack animals . 
How can the "Greek debt crisis" can not be considered primarily debt crisis of certain Bankers, when to build some of the country's banks have so far, so impressive large state support (funds equal to approximately 100% of GDP the country led to the banks in the form of stimulus packages)?


Οι Ελληνικές Τράπεζες είχαν στην κατοχή τους Ελληνικά ομόλογα τα οποία έπρεπε να εξοφλούνται σε τακτά χρονικά διαστήματα, κατά την ημερομηνία λήξεώς των.
Το Ελληνικό δημόσιο παρέχει και παρείχε εγγυήσεις στις Ελληνικές Τράπεζες για να δανείζονται με χαμηλό επιτόκιο χρήματα από την ΕΚΤ, και προσφάτως κατά το παρελθόν, τα τελευταία έξι χρόνια, κατεύθυνε και οδήγησε μεγάλα ποσά προς τις Τράπεζες, με το επιχείρημα της ανακεφαλαιοποίησής τους, της στήριξης του Ελληνικού Τραπεζικού συστήματος.
Τι σημαίνει όμως ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών, επί της ουσίας σημαίνει ενίσχυση με κεφάλαια τις Τράπεζες για να “πληρούν”, να ικανοποιούν, τους όρους και τις προϋποθέσεις τις οποίες ορίζει η διεθνής και η Ευρωπαϊκή νομοθεσία, ούτως ώστε να είναι βιώσιμες ως χρηματοπιστωτικά ιδρύματα-επιχειρήσεις.
Από πού αντλούν τα κεφάλαια αυτά για την ανακεφαλαιοποίησή τους οι Τράπεζες ;
Λογικά σκεπτόμενος ο κάθε αναγνώστης μας, θα σκεφτεί, ότι θα έπρεπε να αυτοχρηματοδοτούνται από την δραστηριότητά τους ως επιχειρήσεις αγοράς-πώλησης χρήματος, και στις πελατειακές καταθέσεις, ούτως ώστε να είναι βιώσιμες και υγιείς επιχειρήσεις.
Και εδώ εμφανίζεται η μεγαλειώδης αντίφαση και το αίσχος αυτού του πολιτικού συστήματος και της συγκεκριμένης ληστρικής πρακτικής.
Το Ελληνικό κράτος λοιπόν δανείζεται χρήματα από τους διεθνείς τοκογλύφους-πιστωτές μας (ΕΚΤ-ΔΝΤ-ΕΕ κτλ) έντοκα, και τα “δίνει” στις Ελληνικές Τράπεζες υπό μορφή προγραμμάτων στήριξης, για να αυξήσουν την κεφαλαιακή τους επάρκεια, αντί να τα διοχετεύσει στην πραγματική οικονομία της χώρας. Αυτά τα κεφάλαια όμως, των “ανακεφαλαιοποιήσεων”, τα χρεώνεται ο Έλληνας πολίτης ως Δημόσιο χρέος της χώρας, και μέχρι σήμερα τουλάχιστον ούτε "ευρώ" δεν επεστράφη από τις Τράπεζες. Ούτε "τόλμησε" κανείς πολιτικός να θέσει ή να συζητήσει τους "όρους" κάτω από τούς οποίους γίνεται αυτός ο άτυπος "δανεισμός" και με ποιο τρόπο και επιτόκιο θα επιστρέψουν αν επιστρέψουν οι Τράπεζες τα χρήματα τα οποία λαμβάνουν ή έλαβαν ως δάνειο από το Ελληνικό Κράτος.
Θα χαιρόμουν ιδιαιτέρως εάν οι κύριοι της κυβέρνησης, ως απολύτως υπεύθυνοι και ειδήμονες περί του θέματος, ως διατελέσαντες Υπουργοί της Οικονομίας της χώρας, απαντούσαν και δημοσιοποιούσαν την όποια συμφωνία επιστροφής αυτών των χρημάτων και τούς όρους αυτής της συμφωνίας με τις Τράπεζες (εάν υπάρχει τέτοια συγκεκριμένη συμφωνία ή παρόμοια συμφωνία, δηλ. με προσδιορισμένα χαρακτηριστικά, όπως ο χρόνος επιστροφής, το επιτόκιο, οι ρήτρες, κτλ).
Το μεγάλο ερώτημα περί της συμφωνίας επιστροφής των χρημάτων και των όρων υπό τούς οποίους θα γίνει αυτή η επιστροφή των 220 δισ, από τις Τράπεζες στο Ελληνικό κράτος, είναι, εάν "πέρασε" από την Βουλή των Ελλήνων.
Εάν αυτή η συμφωνία, εγκρίθηκε, ψηφίστηκε, από τούς Βουλευτές, πότε και με ποιο τρόπο ;Από την άλλη πλευρά αποκρατικοποιούν, δηλ ξεπουλάνε τα “φιλέτα”, την περιουσία του Έλληνα πολίτη για να εξοφλήσουν το “Δημόσιο χρέος”.
Μέχρι σήμερα τα κεφάλαια των πακέτων στήριξης προς τις Ελληνικές Τράπεζες είναι περί τα 220 δισ Ευρώ.Κατ` αναλογίαν και υποθετικά, αν η συγκεκριμένη "στήριξη", παρεχόταν από τις ΗΠΑ προς τις Αμερικανικές Τράπεζες, το αμερικανικό κράτος θα έπρεπε να έχει εγγυηθεί και δανείσει στις αμερικανικές τράπεζες περισσότερα από 14 τρις δολάρια.Επισημαίνω επίσης, πως στην Ισπανία, όπου κατά κοινή παραδοχή η κρίση είναι “τραπεζική", δηλ. "έπεσαν έξω" οι Τράπεζές της, το πακέτο στήριξης, το οποίο εγκρίθηκε πρόσφατα, ανέρχεται στα 100 δις ευρώ.
Στην Ελλάδα δυστυχώς, κάποιοι, ευτυχώς ελάχιστοι, ακόμη εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η κρίση δεν ήταν μία έντεχνη μεταφορά της χρεοκοπίας μερικών Τραπεζιτών στο Ελληνικό κράτος, στον Έλληνα πολίτη.
Η κρίση χρέους στην χώρα μας είναι "κρίση επιβίωσης" μερικών Τραπεζιτών, μερικές Τράπεζες ήταν έτοιμες να "κλείσουν" πριν την "κρίση", και σήμερα κάνουν και "εξαγορές", τις οποίες δυστυχώς καλούμεθα να πληρώσουμε εμείς οι Έλληνες πολίτες, τα συνήθη υποζύγια.
Πώς είναι δυνατόν η “ελληνική κρίση χρέους” να μη θεωρείται πρωτίστως κρίση χρέους ορισμένων Τραπεζιτών, όταν προκειμένου να στηριχτούν μερικές από τις τράπεζες της χώρας χρειάστηκε, μέχρι στιγμής, τόσο εντυπωσιακά μεγάλη στήριξη από το κράτος (κεφάλαια ίσα περίπου με το 100 % του ΑΕΠ της χώρας οδηγήθηκαν στίς Τράπεζες υπό μορφή πακέτων στήριξης) ;


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου